Mount Everest Foundation for Sustainable Development in Nepal and Tibet: Service Trek led by Everest summiter Dan Mazur: Dispatch 7

Dan and Jangbu on the helicopter flight from Bhojpur to Kathmandu.

Dear EverestNews.com, Since our last dispatch, we've had more rich experiences in Nirmalidanda:

John:  Our reception  by the villagers of Nirmalidanda has exceeded my best expectations.  We moved our camp up to the center of the village on Nov. 12. The villagers whose faces I remember so well from twenty years ago have turned out by the dozens. Nirmalidanda is a scattering of a few hundred houses across a huge hillside that runs from about 4,000 feet on the Sapsup Khola (River) up to over 8,000 feet just below the jungle.  The growing season varies tremendously in Nirmali - tropical fruits such as bananas, tangerines, papaya, quava, and lemons, grow at the bottom of the village along with rice.  As you ascend up through the village, you see corn, millet, squash, pumpkins, beans, and a variety of vegetables.  Finally at the top, it's mostly potatoes and barley.

The current Water Committee Chairman (Adaksya) Jit Man Rai took us on a tour of the water system that I helped build twenty years ago.  All 20 tapstands are still there but not all are operating as originally installed.  The original plastic pipe buried to a depth of 1 meter wherever possible, has been cut over the years in several places by villagers who wanted water delivered right to their houses.  Jit showed us how he repairs these pipe cuts by splicing in a union fashioned from bamboo, honed to just the right diameter to shove into each end of the plastic pipe.  We then walked up to the spring source at 7,000 feet and saw the original intake tank.  A huge landslide had come very close to wiping it out a few years ago.  The villagers had since built a rock wall to protect the intake tank from future erosion or landslides.  I asked Jit to provide a list of needed repair parts and equipment for the water system along with a cost estimate.  I told him that funds would certainly be available for such repairs from organizations like Waterlines back home in Santa Fe.

On Nov 13, Krishna Bahadur Rai, the former water committee chairman, invited us down to his house for khasiko maasu (goat meat) and rakshi (distilled millet whiskey).  He moved me deeply when he said that he was so happy that I had not forgotten the people of Nirmalidanda.  Then other villagers invited us further down the hill to their houses for snacks and discussions. People I had photographed long ago kept showing up and I rephotographed them holding their earlier pictures.  Nirmali's eldest citizen was still alive; she seems to be doing quite well at 89.  And of course several people asked if I had gotten married since they knew I was a bachelor when I lived in the village.  I could proudly report that indeed I am now married and have one daughter (chori), a very small family by Nepali standards!

The Nepali festival of Tihar was in full swing while we were here. Typically each night and all night long during Tihar, villagers wander around in groups from one house to the next singing and dancing.  We even did a little dancing at the Brahmin's house above the corn terrace where our tents were pitched.  Our last morning in Nirmalidanda which happened to be the last day of Tihar called Bhai Tika (younger brother tika), our entire group of twelve - 3 foreigners and 9 Sherpa and Rai staff -  were directed to sit down on straw mats (gundris).  We were each given a Tika on the center of the forehead - vertical white stripe on which 3 dots each of red, blue, and yellow were added.  Garlands (maalas) of marigolds were then placed around our necks.  This was our formal farewell sendoff.  I said a few words of appreciation in my fractured Nepali for the kind Nirmalidanda hospitality and our happiness with our visit.  Then, off we marched down, down, down the hill to the bridge across the Sapsup Khola, to begin our first long ascent on the way to Bhojpur.

Nepal is such an amazing contrast.  Where else can you watch roosters courting chickens in the morning and be eating Chocolate Mousse the same evening (in Kathmandu)?

Dutch dispatch

Elselien:

Zoals in John zijn dispatch te lezen is, hebben we sinds Diktel heel wat meer afgelegen Nepal beleefd.

John zijn terugkeer en onze komst naar Nirmalidanda was de 'happening' van het jaar en de mensen reageerden dan ook erg enthousiast. Vooral het feit dat John ze niet vergeten was, maakte grote indruk. Iedereen wilde iets doen of geven en de ene uitnodiging, maaltijd, of bloemenkrans volgde na de andere. En dat terwijl de bevolking in dit afgelegen gebied best arm is. Mensen leven van wat ze kunnen verbouwen op het stukje land rondom hun huis en dat is in de bergen soms erg klein. In deze oogsttijd is er gelukkig voldoende (zelfs voor 12 extra gasten), maar tegen het einde van de winter hebben de meeste dorpelingen geen korrel rijst meer over en eten ze noodgedwonden aardappels en mais. Wij zijn hier echter in de goede tijd van het jaar en eten twee maal dagelijks een 'heerlijke' Dhal Bhat :-)

De foto's die John mee heeft genomen zijn een schot in de roos en mensen blijven maar komen om te zien of er een van hen of van familie bij is. Meer dan verwacht nemen mensen foto's mee of gaan met hun eigen foto in de hand wederom op de foto! Erg leuk om van een afstand te kunnen observeren. In een afgelegen gebied als dit, is het kijken en bekeken worden. We zien er allemaal zo anders uit, dat zowel zij als ikzelf soms stil blijf staan om een passant of dorpeling even wat beter te bekijken. Het is een vreemde gewaarwording, maar gelukkig werkt een glimlach overal!

Het Tihar festival is gaande als wij in Nirmalidanda zijn en dat blijft niet onopgemerkt. Het is een dagenlang gebeuren dat vooral 's avonds gevierd wordt met luide Nepalese muziek en dans of met het uit volle borst zingen van volksliederen. We doen schuchter even mee, maar de betekenis echt begrijpen blijft lastig. Toch is het mooi om te zien hoe de Nepalezen zo gezamenlijk hun cultuur en religie beleven. Na een onrustige (Tihar) nacht ondergaan we de volgende ochtend een enorm uitgebreid en warm afscheidsritueel. We moeten plaatsnemen in een kring en krijgen eerst vers gemaakte Sel Roti (een soort gefrituurde donut van rijstebloem), dan volgens het Tihar ritueel een Tikka (een symbolisch teken op het voorhoofd) en als laatste een Maala (een bloemenkrans). Natuurlijk kunnen we niet weg voor alle aanwezigen uitgebreid te fotograveren. Het is dan geweldig om hun reacties te zien als ik ze digitaal hun foto op het lcd scherm laat zien!

Thanks for listening and for your support, from Daniel Mazur and all of us at SummitClimb.com

Dispatches

Altitech2: Digital Altimeter, Barometer, Compass and Thermometer. Time/Date/Alarms. Chronograph with 24 hour working range. Timer with stop, repeat and up function. Rotating Bezel. Leveling bubble. Carabiner latch. E.L. 3 second backlight. Water resistant. 4" x 2-1/4" x 3/4" 2 oz. Requires 1 CR2032 battery. See more here.

  Altitude pre-
   acclimatization

   Ascenders

   Atlas snowshoes

   Black Diamond

   Botas

   Brunton

   Carabiners

   CaVa Climbing Shoes
   Clearance

   Clif Bar

   CMI

   Crampons

   Edelweiss ropes
   Eureka Tents

   Featured

   FoxRiver

   Garmin

   Granite Gear

   Harnesses
   Headlamps
   Helmets

   HighGear
   Ice Axes

   Kavu Eyewear

   Katadyn

   Kong

   Lekisport

   Lowepro

   Motorola

   Nalgene

   New England Ropes

   Nikwax

   Omega

   Outdoor Designs

   Pelican

   PowerBar

   Princeton Tec

   Prescription Glacier

   Glasses

   Primus

   Rope Bags

   Seattle Sports

   Serius
   Sleeping Bags

   Stubai

   Suunto

   Tents

   Trekking Poles
   Ushba
   and more here